Uniwersalną zasadą na odniesienie sukcesu jest dbałość o szczegóły. Zrób dobrze i oddaj szacunek tworzywu. Złota zasada, która sprawdza się zawsze. Reszta zależy już tylko od zaangażowania i umiejętności.Aranżacja wystroju wnętrza pozostawia duże pole do popisu dla każdego właściciela domu. A nic tak nie podkreśla stylu wnętrza, jak sztuka. Obrazy mogą pomóc w walce ze sztampą i byle jakością. Obrazy jednak powinny mieć ramy.

Oprawy do obrazów należy wybierać tak, by wspomóc ekspresją formy i techniką wykonania otaczająca przestrzeń.

Jak oprawiać działa sztuki?

1. Sztuka klasyczna.Ulotne techniki malarskie wymagają ochrony, dlatego akwarele i pastele chowa się za szkłem. Rama zaś nie powinna wybijać się na pierwszy plan. Bez niepotrzebnych, w tym wypadku ozdobników. Kolorystyką też nie powinna przytłaczać artystycznego przedstawienia.Obrazy olejne o słusznym rodowodzie oprawia się z przepychem. Ramy mogą spływać złotokapem. Ornamenty, złocenia i nieopamiętanie w wyborze tworzywa. Przepych i nadmiar. Oto recepta na dobrą ramę dla antyku.Arcydzieła rzeźbiarzy, rytowników i snycerzy, osłonięte szkłem umieszcza się w obramowaniach na tyle wąskich, by ledwie zaznaczyć ich obecność. W takich ramach dobrze prezentują się stare „wyroby” kartograficzne, litografie i dzieła mistrzów snycerskich.Wyjątkiem, choć nie do końca, są ikony, których w ogóle nie należy oprawiać. Tak się przyjęło i to jest dobre.

2. Trochę współczesności.Surowe drewno idealnie zagra ze sztuką nowoczesną. Szerokie ramy z rysunkiem słojów żywego drewna nie zagłuszą koncepcji twórcy. W szczególnych przypadkach powierzchnia ramy może być pokryta białą farbą.Grafiki wymagają również ram niezbyt eksponowanych. Dodatkowo jako element wspomagający ekspozycję nowoczesnych grafik, stosuje się maskowanie, czyli passe-patrtou tworzące przemyślany margines między skromną ramą a treścią obrazu.Sztuka abstrakcyjna, tak jak emanacja kultu w postaci świętej ikony, nie wymaga ram.